Czym zajmuje się psycholog dziecięcy
Psycholog dziecięcy to doświadczony w pracy z dziećmi specjalista psychologii, który konsultuje zachowania dzieci w kontekście ich zdrowia psychicznego w oparciu o informacje zebrane od rodziców, m.in. dotyczące zachowania dziecka w jego naturalnym środowisku (dom, szkoła, podwórko), w relacjach z rodziną, rówieśnikami itp. Psycholog ocenia zachowania dziecka pod kątem możliwych zaburzeń rozwoju psychicznego, np. w przypadku pojawienia się lęków, smutku i nadmiernej płaczliwości, nadruchliwość, agresji, problemów wychowawczych, zaburzeń odżywiania oraz wielu innych.
Kiedy warto udać się do psychologa dziecięcego?
Pierwszymi wskazówkami, dającymi informację o potrzebie profesjonalnej pomocy mogą być trudne okoliczności życiowe pojawiające się u dziecka, może to być rozwód rodziców czy choroba lub śmierć bliskiej osoby. Powodem do spotkania z psychologiem może być także przewlekły stres lub doświadczenie traumy. Przyczyną wizyty często bywają objawy niepokojące rodziców, takie jak: agresja, apatia, zaburzenia odżywiania czy snu oraz kiedy dziecko nie rozwija się adekwatnie do wieku.
Czy do wizyty u psychologa trzeba się szczególnie przygotować?
Warto zastanowić się jakie tematy chcielibyśmy poruszyć. Pomocne też będą dokumenty dotyczące dziecka, jeżeli takie są, np. wcześniejsze opinie psychologiczne czy oceny opisowe pedagogów szkolnych. Wizytą u psychologa nie należy się stresować. Należy ją potraktować jako rozmowę ze specjalistą, która ma z założenia pomóc dziecku w jego rozwoju emocjonalnym. Rodzic powinien pamiętać, że psycholog nie ocenia, ale pomaga zrozumieć i daje narzędzia do radzenia sobie z trudnymi sytuacjami.
Czy do psychologa warto udać się tylko, gdy pojawia się problem?
Rodzice udający się do psychologa mogą liczyć także na poradnictwo, wzmocnienie i pokazanie mocnych stron rodzica, wsparcie w spotykających trudnościach wychowawczych. Psycholog dziecięcy może także pomóc dostrzec zasoby, kompetencje dziecka.
Na czym polega psychoterapia u dzieci?
Psychoterapia u dzieci jest pewnego rodzaju dialogiem pomiędzy dzieckiem, terapeutą, a opiekunem. Psychoterapia może mieć charakter indywidualny, gdzie dziecko spotyka się z psychoterapeutą, a także rodzinny, gdzie w sesji uczestniczy zarówno dziecko, rodzic, jak i terapeuta.

